hên

plural hîn
he:n  hEn
child (young human or offspring)
Attested noun person

Etymology

Primitive Eldarin: khīnā
khinā khina khena khen hen hēn

Cognates

quenya hína

References

View on Eldamo

Sources: LR/322, MR/373, S/198, SA/híni, UT/57, 140, VT50/12, 18, WJ/160, 403